zaterdag 22 december 2012

Digitaal

Soms vraag ik me weleens af waar de wereld zou moeten wezen, zonder al onze digitale bronnen. We hebben tv, computer, een pad, meer dan 1 telefoon, en dan vinden we het gek dat we geen rust kunnen vinden, dat we ons continue verbonden blijven voelen met werk. Maar ja wat wil je als je bij iedere nieuwe email een seintje van je telefoon krijgt?
En toch, is het nodig? Zijn we werkelijk zo onmisbaar? Kunnen al die digitale berichten via email, facebook of nu.nl echt niet nog heel even wachten?
We maken onszelf zo druk, we willen alles weten, omdat we alles kunnen weten, alles staat op internet...maar het kan echt nog wel even een dag of wat wachten. Pak een boek of ga een stukje wandelen, straks eindigen we allemaal zoals in Wall.e...Niet gezien? Kijken!

Maar voordat je denkt dat ik tegen ons fantastische tijdperk ben, absoluut niet! Laatst nog wilde ik een brief (ja wel uitgeprint door de computer) opsturen naar mijn familie in Australie. Maar helaas, adres was zoek. Gelukkig wist ik nog dat ze tegenover het vliegveld wonen, aan het water, en als je zus en zo de weg volgt dan moet je ongeveer bij hun huis uit komen. Dus ik naar google maps......zoeken, inzoomen, street view aan, en je raadt het al...ondanks dat het al 5 jaar geleden is dat ik er geweest ben kon ik dankzij google maps toch mijn brief opsturen naar het juiste adres aan de andere kant van de wereld!
Had ik dit zonder computer en internet niet kunnen doen?
Uhm, jawel, 5 minuten later vond ik mijn adresboek terug....

woensdag 21 november 2012

Oma

Zo bent u er nog, fit fris, helder en vitaal. Heeft u nog uitgebreid met ons zitten kletsen. Fantaseren over de toekomst. Verhalen vertellen van vroeger. Genieten van alles wat nog komen gaat.
En het volgende moment bent u er niet meer.
Nooit meer samen kletsen. Nooit meer samen verhalen vertellen. Nooit meer samen genieten van de vogeltjes, de bloemen op het balkon, de mooie natuur.
Vergeten zal ik u nooit. Verdrietig zijn zal ik wel. En dat komt vooral omdat u zo'n fantastische oma bent.
Voor u was dat volgende moment niet zo plotseling. Dat blijkt nu. Briefjes en cadeautjes die tevoorschijn komen, die u had voorbereid en weggezet met voorbedachte rade.
Het laat me iets minder verdrietig zijn. Het maakt me stiekum een beetje blij. Om te weten dat u voorpret heeft gehad. U bent er nu toch een beetje bij. Een stukje dichterbij.
Oma bedankt. Oma u bent fantastisch. Oma voor altijd.

vrijdag 23 september 2011

Herfst


En dan mag je weer aan het werk. De zin is er nog niet echt. Je bent wel goed ontspannen, maar je kunt de mooie onderwaterwereld en de warme temperaturen toch nog niet echt van je afzetten. Maar de natuur gaat je wel een handje helpen. Het is grauw, koud en nat. Dit stimuleert de ondernemingszin wel enigzins.
Na een paar weken werken lijkt de vakantie toch al wel weer ver weg. Maar ja wat wil je ook met dit herfst weer. Begin september en het is al herfst! 
Als je door het bos loopt zie je de eerste bladeren al verkleuren, beukenootjes op de grond liggen en de eikels vliegen je om de oren bij een windvlaag. Ruik de geur van de herfst! Heerlijk! Moet je je eens voorstellen dat het het hele jaar zomer is? Geen overgangen naar ander weer, geen seizoenen? Serieus wij kunnen soms klagen dat het "zulk slecht" weer is, maar wees nou eerlijk het is toch een ware rijkdom dat we seizoenen hebben! Een goed excuus om met een boek, dikke deken, kaarsjes en speculaas op de bank te mogen zitten.
Heerlijk genieten van de herfst, en laat daarna de sneeuw maar weer komen.

Zomervakantie

De zomervakantie zit erop. Je hebt zelf een hele erg super mooi fantastische romatische en avontuurlijke reis gemaakt. Dan kom je terug in de Nederland en kun je niet eens je thuis land zien liggen, want het is mistig! Welkom thuis. Het is wel even wennen om weer thuis te zijn. Het is koud, nat, druk, gefrustreerde mensen die denken dat hun koffer er sneller is als ze vooraan de band gaan staan zodat er niemand anders meer bij kan. Je realiseert je hoe luid wij nederlanders eigenlijk zijn, je kunt het geprek van de tafel naast je meer dan letterlijk volgen. Maar gelukkig hebben zij ook een leuke vakantie gehad.
Het contrast met ver weg landen wordt weer eens pijnlijk duidelijk. Je zult toch echt wel weer even moeten wennen aan thuis zijn.
Maar als je eenmaal thuis aangekomen onder een warme douche staat, water uit de kraan kan drinken, in de supermarkt alles kan kopen wat je wilt, tja dan realiseer je je toch ook wel dat je erg blij bent dat je in Nederland woont. Deze "luxe" zou je toch niet voor altijd willen missen. Welkom thuis.

dinsdag 14 juni 2011

Het Weer

Als je niet weet waar je het met mensen over moet hebben, dan begin je over het weer. Het weer is een onderwerp dat verbindt. Het weer is iets wat iedereen bezig houdt. Het is een onderwerp van alle leeftijden. Gek genoeg heeft ook altijd iedereen wel een voorspelling of een verwachting klaar; terwijl het gezegd toch echt is: niets zo veranderlijk als het weer.
Deze voorspellingen worden gevoed door onze weermannen en weervrouwen van de radio en vooral televisie. Ook internet met de buienradar zorgt ervoor dat iedereen wel een voorspelling kan doen over wat het weer gaat worden. Maar dan zou je toch verwachten dat ideren toch met dezelfde voorspelling moet komen? Helaas niks is minder waar. Het weer blijft een onderwerp van gesprek. Dus wat denk jij: wordt het een droge zomer of een natte zomer?

Stress

Dat je regelmatig moet ontspannen en vooral aan jezelf moet denken, zijn wijsheden die iedereen wel weet. Echter niet veel mensen streven deze wijsheid na. Hoe kan het toch dat we zo vaak nog even dit, en nog even dat willen doen. Ons lichaam en onze geest geven duidelijk aan dat het wel genoeg is zo. Maar toch willen we dit nog even doen, dan hebben we het maar gehad. Terwijl we weten dat die stress en drukte toch echt niet goed voor ons lichaam is. Burn-out. Je bent letterlijk opgebrand. Waarom doen we onszelf dit toch aan?
Veel aandoeningen, denk aan hartfalen en een beroerte, lijken toch wel gerelateerd te zijn aan stress. Onderzoek heeft dit niet aangetoond. Maar vraag de patienten zelf maar eens, en dan zul je snel de trend ontdekken. En wat denk je van te vroeg geboren kinderen, of kinderen met een te laag geboortegewicht?
Laten we met zn allen toch gewoon eens vaker nee zeggen. Aan onszelf denken. En vooral lekker rustig aan doen.

Keuzes

Soms heb je de keuze om de weg van meer of minder weerstand te kiezen. Wanneer je dan kiest voor de weg met meer weerstand, en niet voor meer zekerheid, begrijpen mensen je niet. Niet zozeer omdat je voor onzekerheid kiest, maar vooral omdat je niet voor zekerheid kiest. Want zekerheid is toch dat wat iedereen wil in het leven? Maar wat is zekerheid. Dat je weet dat je niet gelukkig wordt? Dat je weet dat je over een x aantal jaren voor dezelfde keuze staat.
Als mensen over de eerste verbazing heen zijn, vinden ze dat je lef hebt, dat je dapper bent dat je deze keuze maakt. Maar zegt dat dan dat de mensen (en dat zijn er heel veel) die wel voor zekerheid kiezen geen lef hebben? Betekent het hebben van een keuze bij voorbaat al niet dat je lef hebt; omdat je moet kiezen? Misschien zien veel mensen alleen niet in dat ze kunnen kiezen, dat ze een keuze hebben...in het werk/het leven/ de partner.
Je leven maak je zelf, je geluk maak je zelf. Omdat je een keuze hebt en omdat je durft te kiezen.